Namaszczenie chorych
Odwiedziny chorych z Komunią Świętą i Namaszczeniem
Już w pierwszych wiekach Kościoła udzielano chorym namaszczenia świętym olejem, zgodnie z nauką św. Jakuba:
„Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone”. (Jk 5,14-15)
Sakrament namaszczenia chorych jest przeznaczony dla każdego ochrzczonego, który poważnie zachorował lub jest w podeszłym wieku.
Czym jest sakrament namaszczenia chorych?
Niekiedy błędnie uważa się, że sakrament ten jest przeznaczony wyłącznie dla umierających. W rzeczywistości namaszczenie chorych jest sakramentem dla osób cierpiących, które potrzebują duchowego wsparcia i umocnienia w chorobie. Natomiast wiatyk to Komunia Święta udzielana osobom znajdującym się w stanie zagrożenia życia.
Zdarza się, że rodzina prosi kapłana o udzielenie namaszczenia osobie już zmarłej. Jest to niewłaściwa praktyka, ponieważ sakramenty są przeznaczone dla osób żyjących. Namaszczenie chorych ma na celu umocnienie ducha i ciała, dodanie siły w znoszeniu cierpień oraz – jeśli taka jest wola Boża – uzdrowienie.
Jak wezwać księdza do chorego?
- Nie zwlekać do ostatniej chwili – sakrament chorych nie jest „ostatnim namaszczeniem”, lecz duchowym wsparciem w chorobie. Można go przyjmować wielokrotnie, choć zazwyczaj nie więcej niż raz w tej samej chorobie.
- Jeśli chory przebywa w szpitalu, należy wezwać kapelana szpitalnego. W przypadku choroby w domu – skontaktować się z duszpasterzem parafialnym.
- Przygotować pokój, jak na wizytę duszpasterską:
ustawić na stole krzyż i świece,
jeśli przewidziane jest namaszczenie, można przygotować na talerzu chleb i sól, a także cytrynę (jeśli to możliwe),
przygotować naczynie z wodą i ręcznik do obmycia palców przez księdza (opcjonalnie).
Ofiara za posługę
Odwiedziny kapłana u chorego nie są odpłatne. Można natomiast złożyć dobrowolną ofiarę na potrzeby Kościoła.